Autorski Słownik Pojęć i/lub Definicji Dodatkowych:

polityka

powrót

Pomoce i podpowiedzi:

Definicja encyklopedyczna pojęcia:
„ogół działań związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy państw. (tj. dysponującej legalnymi środkami przymusu fiz.), jej wykonywaniem oraz z wytyczaniem kierunku rozwoju państwa w różnych dziedzinach (np. p. społeczna, p. zagraniczn; polit. sferę życia społ. tworzą: system organów państw., system partyjny, system prawny, ideologie polit. i nar., kultura polityczna społeczeństwa; pot. często przez p. rozumie się: 1) program albo kierunek działalności państwa lub określonego polityka; 2) sztukę kierowania sprawami publ., zwł. umiejętność działania w w granicach istniejących możliwości; 3) grę partyjną lub samą walkę o władzę i związane z nią korzyści. W szerszym znaczeniu terminu p. używa się także na oznaczenie konsekwentnego stosowania przez kierownictwo zorganizowanych grup zasad i metod zmierzających do osiągnięcia określonych celów (p. mieszkaniowa, p. personalna itp.)” [Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 2009].
Definicja słownikowa pojęcia (pierwsza, jeśli było ich więcej):
„działalność władz państwowych, zwłaszcza rządu” [Słownik Języka Polskiego, Warszawa 1996]
Cytaty o polityce (i około polityki) z Katechizmu Kościoła Katolickiego (KKK):
„Nieuwzględnianie tego, że człowiek ma naturę zranioną, skłonną do zła, jest powodem wielkich błędów w dziedzinie wychowania, polityki, działalności społecznej i obyczajów”, Lud Boży posiada cechy charakterystyczne, które zdecydowanie odróżniają go od wszystkich ugrupowań religijnych, etnicznych, politycznych czy kulturowych w historii: — Jest on Ludem Bożym: Bóg nie jest własnością żadnego narodu. To On nabył dla siebie lud tych, którzy kiedyś nie byli ludem: «wybrane plemię, królewskie kapłaństwo, naród święty» (1 P 2,9); — Człomkiem tego Ludu staje się człowiek nie przez narodzenie fizyczne, ale przez «narodzenie z wysoka», «z wody i z Ducha» (J 3, 3-5), to znaczy przez wiarę w Chrystusa i chrzest; — Zwierzchnikiem (Głową) tego Ludu jest Jezus Chrystus (namaszczony, Mesjasz); ponieważ to samo namaszczenie, czyli Duch Święty, spływa z Głowy na Ciało, dlatego jest on «Ludem mesjańskim»; — «Udziałem tego Ludu jest godność i wolność synów Bożych, w których sercach Duch Święty mieszka jak w świątyni»; — Jego prawem jest «nowe przykazanie miłowania, jak sam Chrystus nas umiłował». Jest to «nowe» prawo Ducha Świętego; — Jest posłany, aby być solą ziemi i światłem świata. Stanowi «dla całego rodzaju ludzkiego najpotężniejszy zalążek jedności, nadziei i zbawienia»; — «jego celem jest Królewstwo Boże, zapoczątkowane na ziemi przez samego Boga, mające siędalej rozszerzać, aż na końcu wieków zostanie dopełnione również przez Boga»” [Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań 2002].